Zakładanie izolacji dachu

Aby założyć izolację dachu trzeba zanalizować stan jego konstrukcji, od tego zależy zadbanie o właściwą izolację dachu. Przy dobrym stanie krokwi można deskowanie stanowiące okładzinę sufitu umieścić wewnątrz miedzy krokwiami. Poszczególne deski okładziny przymocowuje się do łat (z pozostawieniem szczelin bocznych) służących uszczelnieniu krawędzi izolacji. Przy dużym przekroju krokwi można w ten sposób zyskać wiele miejsca. Z reguły  konstrukcja izolacji składa się z dwóch warstw. 

Warstwę górną, nośną, grubości 2,5 cm, wykonaną z lekkich płyt z wełny drzewnej, przyciętych dokładnie na szerokość między krokwiami, przebija się do łat mocujących wstęgę folii izolacyjnej gwoździami o szerokich łebkach. Do warstwy tej przykleja się od dołu drugą warstwę izolacyjną z twardej płyty piankowej  grubości 8 do 10 cm. Pyta ta powinna być szczelnie wciśnięta miedzy krokwie. Po wykonaniu izolacji mocuje się do krokwi okładzinę z płyt gipsowo-kartonowych i zakrywa ich szczeliny stykowe listwami. W celu uzyskania efektu kolorystycznego można pomalować listwy na ciemny kolor. Szczegóły zakładania i mocowania izolacji oraz okładzin znają tylko dobrzy fachowcy. Jeżeli trzeba zrezygnować z użycia folii izolacyjnej np. wskutek trudności w jej przymocowaniu, przydatne są maty z okładziną (papierem) bitumowaną. Woda, która przedostała się pod pokrycie dachu, nie może dotrzeć do tak zabezpieczonego materiału izolacyjnego i przez to obniżyć jego wartości izolacyjnej. 

W dachach o skomplikowanej więźbie zaleca się stosować do umocowania okładziny gipsowo-kartonowej deskowanie oszczędnościowe. Aby uzyskać jednakową szerokość szczelin wzdłuż boków płyt gipsowych, z których wykonuje się okładzinę, przycina się płyty prowizorycznie, zakłada w miejscu wbudowania, oznacza dokładnie odstęp od krokwi i na nowo obrabia. Najwięcej możliwości daje  izolowanie połaci dachowych za pomocą  konstrukcji z wykładzinami gipsowo-kartonowymi. W użyciu znajdują sie płyty gipsowe grubości 9 i 12 mm. 

Kończąc chciałbym dodać że wiele porad budowlanych można znaleźć  na stronie firmy Z500.pl oferującej projekty domów i garaży.

Sposoby połączenia podłogi z dachem

Istnieją różne sposoby połączenia podłogi z połacią dachową. Należ dokładnie przejrzeć projekt i wybrać najlepsze rozwiązanie dla budynku. Można zacząć od tego, że należy zdjąć stare deski i usunąć stare wypełnienie  z przestrzeni pomiędzy belkami stropowymi, a następnie położyć folię i wypełnić tę przestrzeń z powrotem wyżarzonym piaskiem. Desek nie należy przybijać ponownie wprost do belek, lecz wyłożyć je najpierw paskami z materiału izolacyjnego. 

Można także wzdłuż belek stropowych ułożyć dodatkowe elementy konstrukcyjne i do nich przybić deski podłogi. Kto w ten sposób ułożyć deski, zapobiegnie to przenikaniu dźwięku kroków do pomieszczenia leżącego niżej. Jednakże należy tu przedsięwziąć jeszcze jeden środek zapobiegawczy, a mianowicie: w miejsce, gdzie deski dotykają krokwi, również włożyć pasek izolacji, ażeby nie powstał żaden kontakt między deskami a krokwiami. To samo odnosi sie do styku desek podłogi z okładziną ściany. Stosuje się też rozwiązanie, w którym pozostawia się stare deski podłogi w istniejącym stanie. Na nich układa się płyty izolujące od dźwięku kroków, na które z kolei kładzie się luźne płyty wiórowe o grubości 2,5 em. Im większy jest format płyt wiórowych, tym lepsze są wyniki. Produkowane są  również płyty wiórowe o wielkości ok. 60 x 80 cm, zaopatrzone we wpusty i pióra. Na podkładzie z płyt wiórowych może być położona podłoga każdego rodzaju. 

W innym rozwiązaniach stosuje się parkiet z kostki drewnianej ciętej w poprzek słojów. Wytwarzane są gotowe płyty parkietu o wymiarach 50 x 50 em. Należy zwrócić uwagę na to, że ani płyty parkietu, ani płyty wiórowe nie mogą mieć bezpośredniego kontaktu z krokwiami. Konstrukcja podparcia krokwi jest znacznie prostsza, jeśli strop pod poddaszem jest masywny . Podpory krokwi muszą być wówczas inaczej rozwiązane. Aby uzyskać zadowalający efekt stosuje się też rozwiązanie  wymagające zbudowania wrożnika o niskiej ściance. Konstruuje się ją podobnie jak w wysokich wrożnikach. Ścianka ta powinna być od strony wnęki bardzo starannie ocieplona. 

Jeśli ktoś jest z Lublinia i chcialby zakupić materiały budowlane to polecam materiały budowlane w firmie Sigma-House. 

Wykonanie okapu

Oparcie dolnego końca krokwi uzyskuje się przez połączenie jej z belką stropową. Sposób połączenia związany jest ściśle z ukształtowaniem gzymsu w okapie, dlatego też połączeniu temu należy pod względem konstrukcyjnym poświecić szczególną uwagę. Ponieważ połączenie przejmuje często znaczne siły ścinające, musi ono by wytrzymałe i nieprzesuwne. Istnieje wiele rozwiązań konstrukcji oparcia krokwi na belkach stropowych. 

Gdy zachodzi podejrzenie, ze konstrukcja oparcia jest naruszona, co w starych domach często sie zdarza, należy ją osłonic i poprawić w taki sposób, aby zostały przywrócone w pełni jej funkcje statyczne. Drewno konstrukcji należy wyjątkowo starannie zabezpieczyć. Przy tych robotach nie obejdzie się bez pomocy biegłego cieśli. Przy montowaniu warstw izolacyjnych pokrycia od wewnątrz ujawniają się szczególne trudności, polegające przede wszystkim na braku swobodnego miejsca do pracy i poruszania się, co powoduje, że izolację można układać tylko na siedząco lub na klęczkach. Mimo to właśnie w tych robotach nie można dopuścić brakoróbstwa. Często skuteczność ocieplenia przebudowanego poddasza jest mocno obniżona, jeśli przy okapie pozostaną miejsca niezaizolowane. Mostki termiczne mogą nawet spowodować ruch powietrza, który w skrajnych przypadkach odczuwa się jako przeciąg. 

Sposób ocieplenia kąta w miejscu oparcia dachu jest zależny od konstrukcji oparcia. Jeśli np. występują w niej kleszcze, to ze względu na trudność ocieplenia tak złożonej konstrukcji będzie się musiało wybudować w pewnym od niej odstępie niską pionowa ściankę, czyli mały wrożnik, którego ocieplenie można juz łatwo wykonać. Najlepiej jest wypełnić taki wrożnik luźnym materiałem izolacyjnym, przy czym należy tu pamiętać, ze jeśli jest to materiał izolacyjny z włókien szklanych, to można go chwytać tylko w rękawicach. W przypadku gdy konstrukcja oparcia nie zawiera kleszczy, czyli połać dochodzi wprost do podłogi, to ocieplenie połaci w tym miejscu nie stwarza problemu i jest niezwykle proste w wykonaniu.

Zakładanie izolacji dachu w poddaszu

O potrzebie wentylowania połaci dachowej wie każdy fachowiec. Dla dachów z nieprzebudowanym poddaszem wystarczającą wentylację od spodu stanowi wolna przestrzeń pod dachem. W dachach takich zawilgocone od spodu pokrycie i jego konstrukcja nośna mogą z powrotem wyschnąć. Jeśli jednak poddasze ma być przebudowane, należy w celu umożliwienia wentylowania połaci zapewnić przepływ powietrza pomiędzy pokryciem a izolacją na odcinku od okapu aż do kalenicy. 


W przypadku zastosowania jako ocieplenia tzw. dachu spodniego (deskowanie z warstwą bitumiczną, warstwa folii izolacyjnej, płyty azbestocementowe) powinien on być wentylowany od spodu. Istnieją dwa zasadnicze warianty izolowania dachu: izolowany od wewnątrz lub od zewnątrz. Izolacje zewnętrzne można zastosować tylko przy wznoszeniu nowego dachu lub przy jego przebudowie. Do izolacji zewnętrznych najlepiej jest stosować gotowe płyty izolacyjne. Płyty takie, w celu uzyskania lepszej szczelność styków, mają obrzeża uformowane w zamek .Produkowane są  płyty, które maja wpusty lub wzmocnione metalem występy do zakładania dachówek. W większości przypadków stosuje się ocieplenie dachu od wewnątrz. Izolacje wewnętrzne mogą stanowić: maty z tworzywa izolacyjnego przybijane do krokwi, płyty z tworzywa izolacyjnego mocowane do krokwi lub takie płyty umocowane konstrukcyjnie drewnem pomiędzy krokwiami. 

Kolejne fazy ocieplania wewnętrznego dachu: przymocowanie wstęgi folii izolacyjnej, przymocowanie zszywkami maty izolacyjnej obciągniętej folią aluminiową  oraz przymocowanie deskowania. Jeżeli mata izolacyjna jest szersza niż przedział pomiędzy krokwiami, należy ją przyciąć na odpowiednią szerokość. Trzeba umiejętnie zakładać wstęgę folii izolacyjnej i izolacji cieplnej w przypadku, gdy krokwie musza być wzmocnione deskami. Jest to przypadek, w którym nie powinno sie stosować do ocieplenia innych materiałów niż maty izolacyjne ze względu na to, że łatwiej je dopasować do nieregularnych powierzchni krokwi.

Połączenie połaci szczytowej z dachem

Połączenie pochylonego dachu ze ścianą szczytową stanowi zakończenie połaci przy tej ścianie. Podobnie jak różne są dachy i fasady ścian szczytowych, tak różne mogą być konstrukcje ich połączeń. W praktyce istnieje wiele różnych rozwiązań takich połączeń. Podstawową zasadą jest, aby izolacja cieplna ściany przechodziła w sposób ciągły poprzez polaczenie ściany z dachem. Jeśli ściana ma wystarczającą izolacyjność cieplną, co występuje w przypadku ścian masywnych, to wystarczy ocieplenie połaci dachu ściśle złączyć z  murem ściany. 

Należy uświadomić sobie, że drewno jest bardzo przydatnym materiałem nie tylko do celów konstrukcyjnych lecz stanowi takie dobry materiał izolacyjny, dlatego też ochrona cieplna poddasza nie ucierpi, gdy w niektórych fragmentach ściany belki drewniane zastępują izolację. W dachach z pokryciem płytkami azbestocementowymi ściana szczytowa ma zewnętrzne ocieplenie, na które składa się konstrukcja z lat i przymocowane do niej płytki dachowe, stanowiące jednocześnie ochronę przed wpływami atmosferycznymi. Płytki z materiału izolacyjnego dochodzą do murłaty ułożonej na wierzchu ściany. Zakończenie dachu tworzy blacha czołową z rynną. Występują też ściany szczytowe, których grubość gwarantuje dostateczną ochronę cieplną. Pionowo biegnąca warstwa tynku wewnątrz ściany stanowi zaporę dla wody, która bez takiej przeszkody przenikałaby przez zewnętrzną warstwę muru, powodując zawilgocenie jego wnętrza. 

Krokiew usytuowana wzdłuż ściany szczytowej jest nieco od niej odsunięta. Powstała w ten sposób szczelina musi być wypełniona materiałem izolacyjnym. W praktyce mogą występować  inne warianty wykonania zakończenia krawędzi dachu. Na podstawie projektów można się zorientować, jak płaszczyzny izolacji łączą się ze sobą albo jak ściśle przylegają do ściany. W konstrukcjach wentylowanych od spodu, jak np. w dachach krytych gontami, trzeba zwracać uwagę na to, aby w obszarze połączenia dachu ze ścianą znajdowały się otwory wentylacyjne  o dostatecznej wielkości.